Дар шароити низоми иқтисоди бозорӣ, мақсад ва вазифаи ҳар як субъекти иқтисодӣ — ташкил кардани раванди кор дар асоси ҳадди ақали (минимуми) хароҷот ва ноил гаштан ба ҳадди аксари (максимуми)Муфассал →

моликият, хона

Дар адабиёти кунунии иқтисодӣ оиди моҳият, хусусият, нақшу мақом ва алоқамандии сектори хусусию моликияти хусусӣ гуфтаҳои мухталифе вуҷуд доранд. Тарафдорони равияи марксистӣ сектори хусусиро аз нуктаи назари муносибатҳои сотсиалистии истеҳсолот,Муфассал →

замин, моликият

Аз нуктаи назари субъекту объекти моликият ва истифодаи “дастаи ҳуқуқ”, моликият пеш аз хоҷагиҳои молӣ (бозорӣ) ба вуқӯъ пайваста аст. Амиқ гаштани тақсими ҷамъиятии меҳнату тахсис, густариши бозор ва тақозоюМуфассал →

Чӣ тавре қайд карда гузаштем, таи зиёда аз 70 сол дар адабиёти марксистӣ, ба ҳайси объекти моликият — воситаҳои истеҳсолот ва предметҳои истеъмолӣ тавсия карда шудаанд. Ин тарзи маънидодкунии объектиМуфассал →

моликият, хона

Дар ҳаёти муқаррарӣ, инсон бидуни донишҳои иқтисодӣ, вожаҳои молу мулк, мулкдорӣ, чиз, неъмат, соҳибмулк (молик) ва ғайраро дар як қатор гузошта, онҳоро чун моликият тасаввур мекунад. Моликият инсонро ба равандҳоиМуфассал →

Барои  фаҳмиши моҳияти муносибатҳои иҷтимоӣ – иқтисодӣ  ин  суолро  гузоштан воҷиб аст: инсон дар кадом маврид ин ё он чизро истеъмол карда  метавонад ё дар кадом ҳолат онро наметавонад истеъмолМуфассал →