мохи рамазон, мохи шарифи рамазон, моҳи рамазон муборак

Маълумот оиди моҳи шарифи Рамазон Моҳи Рамазон – моҳи нузули Қуръон, моҳи кушода шудани дарҳои раҳмати Худованд ва моҳи оғози нузули ваҳй ба ҳазрати Муҳаммад (с) – паёмбари бузурги Ислом мебошад. Иди Рамазон — 2019 инҷо хонед Дар ин моҳМуфассал →

Ислом ба қатори он динҳои ҷаҳоние медарояд, ки онҳо китобҳои муқаддаси худро доранд ва пайравонашон «аҳлу-л-китоб» (яъне соҳиби китоби муқаддас ба монанди динҳои яҳудия ва масеҳият) номида мешаванд. Қуръон оятМуфассал →

Аз худи ибтидо 5 рукни  (сутуни) асосии ислом муайян гардиданд. Дар забони тоҷикӣ онҳоро «аркони ислом» ё «бинои мусулмонӣ» меноманд. Чунончи, дар китобҳои таълимии дини ислом мехонем: «аркони ислом»  кадомМуфассал →

а) Хулафои рошидин (632-661)           Баъд аз вафоти пайғамбар падарарӯси ӯ Абубакр (632-634) халифа, яъне ҷонишини ӯ интихоб гардид. Ӯ ҳам роҳбари динӣ ва ҳам дунявии давлати навтаъсисёфтаи исломӣ баМуфассал →

а. Зиндагиномаи Муҳаммад. Асосгузори ин дини нав – ислом сокини Макка Муҳаммад ибни Абдулло буд. Аз рӯи маълумотҳои мавҷуда ӯ дар соле, ки дар таърихи араб бо номи «омму-л-фил» (солиМуфассал →

Нимҷазираи Арабистон дар асрҳои VI-VII ба минтақаҳои алоҳида  тақсим шуда, нисфи қисми шимолии он дар тобеияти Византия ва нисфи дигараш-Ироқ дар тобеияти Эрони сосонӣ қарор доштанд. Дар ҷануб бошад ЯманМуфассал →