Чор хислат, эй бародар, дар ҷаҳон Подшоҳонро ҳаме дорад зиён. Подшаҳ чун бар мало хандон бувад, Бегумон дар ҳастиаш нуқсон бувад. Боз суҳбат доштан бо ҳар фақир, Подшоҳонро ҳаме дорадМуфассал →

Аз аломатҳои саодатмандӣ ин аст, ки вақте умри шахс дароз мешавад, ҳирсаш ба дунё кам шудан мегирад, пас медонад яқинан медонад, ки реҳлати ва сафари ӯ ба охират наздик шудааст.Муфассал →

Сухан ганҷинаи бузургест, ки баробари аз забон падид омаданаш чун дурри гарон ва ҷилобахши шунавандаро ба худ ҷалб менамояд. Хоҳ ҷолиб бошад, хоҳ не. Сухан тиреро мемонад, ки баробари азМуфассал →

Чаҳор чиз баданро лоғар ва заиф мекунад: 1. Кӯтоҳдастӣ; 2. Фироқу ҷудоӣ аз дӯстдошта; 3. Ҷуръати душман; 4. Қабул накардани насиҳат ва хандидан ба олимону оқилон. Чаҳор чиз ҷисми инсонроМуфассал →

Аблаҳтарин ва носипостарин мардум бекоронанд. Агар дар роҳ мошине бе ронанда дар ҳаракат бошад, аз он мошин газанду харобкориву ҳалокатро интизор бошед. Одами бекор низ мисли мошини беронанда аст, киМуфассал →