Чӣ тавре хонандагони арҷманд аз мутолиаи саволҳои пешин огоҳанд, байни иқтисоддон на танҳо нисбати субъекту объект, предмету метод, давраю зинаҳои рушд, балки вазифаю мақсад ва мақоми назарияи иқтисод низ ҳамфикриюМуфассал →

иктисодиёт, тахлил

Ҳангоми таҳлил ва таҳқиқи ҳодисаҳои иқтисодӣ, хусусан раванди фаъолияти хонадорию хоҷагидорӣ вожа (калима) ва ибораҳои гуногунро истифода мебаранд, ки бо воситаи онҳо ин ё он равишу паҳлу ва тарафу ҷанбаҳоиМуфассал →

Ҳар як илм бидуни таҳлили ҷараёну равандҳои ҳодиса, эҳёву инкишоф, тарзу услуб, методу методология ва принсипҳои дарку тадқиқи онҳо густариш ёфта наметавонад. Дар ин ҷода, илми назарияи иқтисод низ истисноМуфассал →

Илми иқтисод, алалхусус назарияи иқтисод дар ҷараёни эҳё, инкишоф ва таҳаввули худ, давраву зинаҳои тулонии таърихро аз сар гузаронидааст. Падидаҳову андешаҳои нахустини он (ниг. мав. 1) ҳанӯз дар асрҳои IX-XМуфассал →

А. Рукн ва равияҳои мактабҳои иқтисодии пасгузашта Сарнахуст, муқаррароти иқтисодӣ дар шакли мактаби махсус — мактаби савдогарӣ (меркантилизм) тахсис ёфтааст. Намояндагони асосии он: Т. Мен, А. Монкретьен, У. Стаффорд, Кольбер;Муфассал →

Афкори иқтисодии ниёгон, бино ба қисматҳои тақдир, бурдбориҳову нокомиҳои таърих, аз ҷониби ягон мутафаккирони гузашта мавриди таҳлил қарор нагирифта буд. Чун худи ҳаёт иқтисод аст ва охирон, бидуни иҷтимоиёт будаМуфассал →

Тафаккури иқтисодӣ ҳамсолу ҳаммаслаки ҷомеаи инсонӣ буда, баробари эҳё ва ташаккули воситаҳои меҳнат, зина ба зина тӯли қарнҳои зиёд инкишофу таҳаввул ёфтааст. Афкори иқтисодӣ, дар ибтидо, ҳамчун падидахои алоҳидаи ҳикматМуфассал →

Аз андешаҳои дар боло зикр гардида, хулоса бармеояд, ки иқтисод бидуни объект, яъне мазмуни моддӣ вуҷуд дошта наметавонад. Фаъоллияти хоҷагидорӣ маҳз дар меҳвари иттисоли субъект ва объекти иқтисодӣ ба вуқӯъМуфассал →

Новобаста ба шаклу намуд, меъёр ва ҳаҷму ҷойгиронӣ, иқтисод ҳамчун натиҷаи амалиётҳои субъектҳои иқтисодӣ баромад мекунад. Дар шароити бозор шахсиятҳое, ки ягон кор ё худ амалиёти иқтисодиро анҷом медиҳад —Муфассал →

Инсон табиатан аз ибтидои офарид то кунун баҳри қонеъ гардонидани талабу ниёзҳои худ эҳтиёҷ ба хӯрдан, пӯшидан, кор кардан, сохтан, хондан, истироҳат, маишат ва ғайра дорад. Ҳаёти инсон мисли ҳаётиМуфассал →

Иқтисод оинаи миллат аст, ки маҳсули меҳнаташро акс ва дастурхонашро сершор аз неъмат мегардонад. Иқтисод аз зумраи илмҳои нодире мебошад, ки инсоният ба туфайли он санъати хонадорию хоҷагидорӣ, идораю тарҳрезӣ,Муфассал →