Чӣ тавре қайд карда гузаштем, таи зиёда аз 70 сол дар адабиёти марксистӣ, ба ҳайси объекти моликият — воситаҳои истеҳсолот ва предметҳои истеъмолӣ тавсия карда шудаанд. Ин тарзи маънидодкунии объектиМуфассал →

моликият, хона

Дар ҳаёти муқаррарӣ, инсон бидуни донишҳои иқтисодӣ, вожаҳои молу мулк, мулкдорӣ, чиз, неъмат, соҳибмулк (молик) ва ғайраро дар як қатор гузошта, онҳоро чун моликият тасаввур мекунад. Моликият инсонро ба равандҳоиМуфассал →

Исбот карда шудааст, ки бо воситаи низомҳои иқтисодӣ фазилатҳои накӯтарин, бохту бурдҳо, таҷрибаю анъанаҳо ва санъати хонадории ҳар як халқияту миллат инъикос ёфта, аз як насл ба насли дигар вогузоштаМуфассал →

Ҳар як ҷомеаи инсонӣ дорои низоми муайян ва сохтори мураккабу пурпечу тоб ва ба ҳам алоқаманд мебошад. Иқтисод ҳамчун маҷмӯи воқеа ва ҳодисаҳои мухталиф, дар мояи қонуни объективии диалектика пешМуфассал →

иктисодиёт, тахлил

Одатан, таҳти низом — қонун, қоида, тартиб, танзим ё худ механизми амали ҳодисаҳои иқтисодию иҷтимоӣ дар як давраи муайяни таърихӣ фаҳмида мешавад. Аз ин лиҳоз, вобаста ба зарурият, вазифа ваМуфассал →

Сирру асрори фаъолиятҳои бисёрҷабҳа, нақшу мақоми инсон  дар ҷомеа, алалхусус ҷабҳаи иқтисод ҳамеша дар маркази диққати бузургони илму фарҳанг буд ва минбаъд боқӣ хоҳад монд. Рамзан метавон гуфт, ки иқтисодМуфассал →

мехнат, хочаги, истехсолот

Инсон ва ҳаёту зиндагонии он, чӣ аз нуқтаи назари биологӣ, чӣ иқтисодиву иҷтимоӣ ва моддиву маънавӣ, аз оғози тавлид то кунун объекти махсуси таҳлил ва таҳқиқи илмҳои гуногун қарор дорад.Муфассал →

истехсолот, мехнат

Чӣ тавре аз саволҳои пешин маълум гашт, барои тавлиди неъматҳои иқтисодӣ пеш аз ҳама ҳалли масъалаи чӣ бояд истеҳсол кард? чӣ ва чӣ қадар истеҳсол кард? ба миён меояд. ИнМуфассал →

Захираҳои табиат — унсури муҳимтарини сарвати ҷомеа мебошад. Охирон, ҳамчун нишондиҳандаи макроиқтисод, нерӯ ва қудрати иқтисоди миллиро муайян менамояд. Оиди дарк ва маънидодкуниҳои сарвати ҷомеа андешаҳои мухталиф маҳфузанд. Масалан, намояндагониМуфассал →

истехсолот, чамъият

Дар назди ҳар як истеҳсолот, новобаста ба сохтор (низом)-ҳои иқтисодӣ, масъалаҳои умумие меистанд, ки бидуни ҳал ва ба инобат нагирифтани онҳо рушду камоли ҷомеаро таъмин кардан имконнопазир мегардад. Ба ҷумлаиМуфассал →

истехсолот, мехнат

Дар адабиёти муосири иқтисодӣ таҳти истеҳсолот ҷараёни муттасили ҳамгироӣ ва истифодаи захираҳои маҳдуди иқтисодӣ ва дар ин асос ба вуҷуд овардани неъматҳои иқтисодию ғай-рииқтисодӣ, хадамот ва қонеъ гардондани тақозои беинтиҳоиМуфассал →

Истеҳсолот бидуни ҷомеаи инсонӣ имконнопазир аст. Инсон низ бе истеҳсолот вуҷуд дошта наметавонад. Инсон, барои муозин нигоҳ доштан ва барқарор кардани воситаҳои зарурии ҳаёти худ, эҳтиёҷ ба неъматҳои гуногун —Муфассал →