Тафаккури иқтисодӣ ҳамсолу ҳаммаслаки ҷомеаи инсонӣ буда, баробари эҳё ва ташаккули воситаҳои меҳнат, зина ба зина тӯли қарнҳои зиёд инкишофу таҳаввул ёфтааст. Афкори иқтисодӣ, дар ибтидо, ҳамчун падидахои алоҳидаи ҳикматМуфассал →

Аз андешаҳои дар боло зикр гардида, хулоса бармеояд, ки иқтисод бидуни объект, яъне мазмуни моддӣ вуҷуд дошта наметавонад. Фаъоллияти хоҷагидорӣ маҳз дар меҳвари иттисоли субъект ва объекти иқтисодӣ ба вуқӯъМуфассал →

Новобаста ба шаклу намуд, меъёр ва ҳаҷму ҷойгиронӣ, иқтисод ҳамчун натиҷаи амалиётҳои субъектҳои иқтисодӣ баромад мекунад. Дар шароити бозор шахсиятҳое, ки ягон кор ё худ амалиёти иқтисодиро анҷом медиҳад —Муфассал →

Инсон табиатан аз ибтидои офарид то кунун баҳри қонеъ гардонидани талабу ниёзҳои худ эҳтиёҷ ба хӯрдан, пӯшидан, кор кардан, сохтан, хондан, истироҳат, маишат ва ғайра дорад. Ҳаёти инсон мисли ҳаётиМуфассал →

Иқтисод оинаи миллат аст, ки маҳсули меҳнаташро акс ва дастурхонашро сершор аз неъмат мегардонад. Иқтисод аз зумраи илмҳои нодире мебошад, ки инсоният ба туфайли он санъати хонадорию хоҷагидорӣ, идораю тарҳрезӣ,Муфассал →