Истиқлолият ба ҷомаи рӯ ба рушди тоҷикон имкони густурдае дар роҳи бузургдошт ва эҳтиром гузоридан ба муқаддасот ва арзишҳои миллӣ фароҳам овард. Бо ибтикори сарвари давлат мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон эълонМуфассал →

Маънии ҳақиқии ҳаёт рӯҳи бедору дили зинда аст. Алӣ ибни Абӯтолиб Зиндагӣ роҳи пурпечутобест, ки тай кардани он кори басо мушкил мебошад. Оқилону хирадмандон дар ин роҳ устуворона қадам мезанандМуфассал →

Нақша: Муқаддима 1.Маълумоти мухтасар дар бораи шоир 2.Симои зан дар ашъори шоир Хулоса Абулқосим Лоҳутӣ баробари устод Айнӣ дар таърихи адабиёти давраи нави тоҷик мақому мартабаи босазо ва арзишманде дорад.Муфассал →

Нақша: Ҳаёти адабии ин давра Мавзӯъ ва мундариҷаи адабиёти ин давр Хулоса Ҳаёти адабӣ дар асри XVIII ва аввали асри XIX дар ин давр асосан дар сарзамини Осиёи Миёна вобастаМуфассал →

Нақша: Муқаддима Мазмуни асосии романи «Ғуломон» Тасвири наслҳо дар роман Хулоса Устод Садриддин Айнӣ дар таърихи адабиёти муосири тоҷик ҳамчун шоири бузург, нависандаи забардаст, рӯзноманигор, забоншиноси варзида, олими намоён маълумуМуфассал →

Нақша: Сарсухан Ҳаёти мухтасари шоир Мазмуни асосии достон Хулоса Абулқосим Лоҳутӣ зодаи шаҳри кирмоншоҳи Эрон буда, ҳамчун шоири бузургу тавонои асри ХХ шинохтаву эътироф гардидааст. Ӯ соли 1887 дар оилаиМуфассал →

Нақша:  Ҳаёти мухтасари шоир Мазмуни асосии роман Образи занҳо дар роман Хулоса Ҷалол Икромӣ аз зумраи он нависандагоне будааст, ки ҳангоми таҳсил дар Дорулмуаллимин ба таҳлилу омӯзиши асарҳои тарҷумашудаи суханварониМуфассал →

Нақша: Сарсухан Мазмуни бадеии романи «Шодӣ» Симои Шодӣ Хулоса Ҷалол Икромӣ чун нависандаи бузург дар адабиёти давраи шӯравӣ маълуму машҳур гардидааст. Ӯ дар давоми умри пурбаракати хеш осори зиёде офарида,Муфассал →

Нақша: Муқаддима 1.Зиндагиномаи Мирсаид Миршакар 2.Таҳлили ғоявӣ ва бадеии достон Хулоса Шоири халқии Тоҷикистон Мирсаид Миршакар зодаи Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон буда, соли 1912 дар деҳаи Синдев ба дунё омадааст.Муфассал →

Ҷавонмардон қувваи пешбарандаи ҷомеа мебошанд. Ҳамагонро мебояд, ки аз онҳо ибрати рӯзгор бигиранд. Онҳо ба бозмондагон дасти ёрӣ дароз мекунанд. Ба фақирон мискинон беэътиборона муносибат намудан хоси мардон набувад: ГарМуфассал →

Нақша: Муқаддима Мазмуни асосии шоир Хулоса Мирсаид Миршакар соли 1912 дар деҳаи Синдеви собиқ ноҳияи Роштқалъаи Вилояти Автономии Бадахшони Кӯҳӣ ба дунё омадааст. Волидайни ӯ аз чорводорони калони деҳа будаанд.Муфассал →

Рост ҷӯ, рост нигар, рост гузин, Рост гӯ, рост шунав, рост нишин.                                        Абдураҳмони Ҷомӣ Сухани рост гуфтан нишонаи мардонагист. Худованди бузург бандагонашро ба ростгӯйӣ ҳидоят мефармояд. Сухани дурустМуфассал →