Доир ба мафҳуми принсипҳои мурофиаи ҷиноятӣ се ақида мавҷуд аст: гурӯҳи якуми олимон андеша дорад, ки принсипҳо ин ғояҳои роҳбарикунандаанд ва таз ин лиҳоз муҳтоҷи аз ҷониби ҳуқуқ барқароркуниро надоранд.Муфассал →

Фаъолияти мақомоти таҳқиқ, тафтишот, суд оид ба тафтиш, баррасӣ ва ҳаллу фасли парвандаҳо хусусияти оммавӣ-ҳуқуқӣ дарад. Ҷиноят ҳамчун зуҳуроти номатлуби ҷомеа ба шахсият, ҳуқуқу озодиҳои ӯ, ба тартиботи ҷамъиятӣ ваМуфассал →

Дар қатори нишонаҳои соҳаи мустақили ҳуқуқ ба монандӣ, метод, предмет, низом ҷои махсусро принсипҳои батанзимдарории соҳаи мазкурро ишғол менамоянд. Таҳлил ва омӯзиши принсипҳо шароит фароҳам меорад, ки дар асоси онМуфассал →

Намуди мурофиаи гражданӣ – тартиби махсуси баррасӣ ва ҳал намудани гурӯҳи муайяни парвандаҳои гражданӣ мебошад. Мавҷуд будани намудҳои гуногуни мурофиаи гражданӣ аз он шаҳодат медиҳад, ки барои баррасӣ дар судМуфассал →

Муносибатҳои ҷамъиятӣ баъди батанзимдарории ҳуқуқӣ ба муносибатҳои ҳуқуқӣ табдил меёбанд. Бинобар ин предмети ҳӯқуқи мурофиаи гражданӣ ва муносибатҳои ҳуқуқи мурофиа гражданиро бояд дар алоқаманди дид. Муносибатҳои ҳуқуқӣ шакли асосии баМуфассал →

Мавҷуд будани сарчашмаи алоҳидаи ҳуқуқ аз он далолат медиҳад, ки ин соҳаи мустақили ҳуқуқ аст. Ба сифати сарчашмаҳои ҳуқуқи мурофиаи гражданӣ он санадҳои меъёрӣ-ҳуқуқие баромад менамоянд, ки онҳо меъёрҳои мурофиаиМуфассал →

Дар назарияи ҳуқуқ тамоми соҳаҳои ҳуқуқро чун қоида ба моддӣ ва мурофиавӣ тақсим менамоянд. Ба соҳаҳои мурофиавӣ инҳо шомиланд: ҳуқуқи мурофиаи гражданӣ, ҳуқуқи мурофиаи ҷиноятӣ, ҳуқуқи мурофиаи маъмурӣ ва ғайра.Муфассал →

Ҷазо чораи маҷбуркунии давлатие мебошад, ки бо ҳукми суд таъин карда мешавад. Он нисбати шахсе, ки дар содир намудани ҷиноят гунаҳгор эътироф шудааст, татбиқ гардида, аз маҳрум ё маҳдуд карданиМуфассал →

Ҳолатҳое, ки ҷазоро сабук мекунанд, инҳо мебошанд: а) бори аввал содир намудани ҷиноят; б) ноболиғ будани гунаҳгор; в) ҳомиладор будан; г) кӯдакони хурдсол доштани гунаҳгор; д) бо сабаби вазнинии шароитиМуфассал →

Мувофиқи талаботи принсипи ногузирии ҷавобгарии ҷиноятӣ шахсе, ки кирдори ҷиноӣсодир намудааст, ҳатман ба ҷавобгарии ҷиноятӣ кашида мешавад. Аммо ҳолатҳое низ ҳастанд, ки ҳангоми мавҷудияти онҳо кирдори шахс ба кирдори ҷиноӣМуфассал →

Иштироки якҷояи қасдонаи ду ё зиёда ашхос дар содир намудани ҷинояти қасдона шарикӣ дар ҷиноят эътироф мешавад. Шарикӣ дар ҷиноят якчанд аломатхои худро дорад. Иштироки якҷояи ду ва ё зиёдаМуфассал →

Ҷиноят ин кирдори (ҳаракат ё беҳаракатӣ) содиршудаи гунаҳгоронаи барои ҷамъият хавфнокест, ки кодекси ҷиноятии ҶТ бо таҳдиди татбиқи ҷазо онро манъ кардааст. Ин мафҳуми ҷиноят дар моддаи 17-и кодекси ҷиноятииМуфассал →