Камолиддин Биноӣ (1453-1512)

«Мавлоно Биноӣ аз табақаи миёна аст. Ҷои таваллудаш шаҳри Ҳирот мебошад. Қобилияти ӯ бағоят зиёд аст. Аввал ба таҳсил машғул шуд. Дар ин солҳо...

Маълумоти умумӣ дар бораи маҷоз, ташбеҳ ва тавсиф

Барои он, ки асари бадеиро аниқтар дарк кунед, аз нозукиҳои он огоҳ бошед, бояд моҳияти санъатҳои маҷоз, ташбеҳ ва тавсифро донед, аз худ намоед.  Маҷоз...

Паҳлавони тарсончак

Соле аз Балх ба Бомиён сафар мекардам ва роҳ аз ҳаромиён (дуздон) пурхатар. Ҷавоне ба бадрақа (барои роҳнамоӣ) ҳамроҳи мо шуд сипарбоз, чархандоз (тирандоз)...

Ҳикояҳо аз эҷодиёти Саъдии Шерозӣ

Адаб аз кӣ омухтӣ? Луқмони Ҳакимро гуфтаанд: -Адаб аз кӣ омухтӣ? Гуфт: -Аз беадабон ҳар чӣ аз онҳо дар назарам нописанд омад, аз он парҳез кардам. Кам хурдан адаб...

Дурӯғи маслиҳатомез (ҳикоя)

Подшоҳеро шунидам, ки ба куштани асире ишорат кард. Асири бечора дар ҳолати ноумедӣ подшоҳро дашном додан гирифт ва сақат (бад) гуфтан. Гуфтанд: «Ҳар кӣ...

Подшоҳ ва ғуломи аҷамӣ (ҳикоя)

Подшоҳе бо ғуломи аҷамӣ (эронӣ) дар киштӣ нишаст. Ғулом ҳаргиз дарё надида буд ва меҳнати (азоби) киштӣ наозмуда. Гиряву зори оғоз кард ва ларза...

Булбул ва мур (ҳикояи тоҷикӣ)

Овардаанд, ки булбуле дар боғе бар шохе ошён1 сохт ва барои чандрӯзае мақом маскане2 пардохт3. Булбул шабу рӯз дар гулистон дар парвоз омада ва барбати4...

Шуҷоати маликзода (ҳикоя аз Саъдии Шерозӣ)

Маликзодаеро шунидам, ки кутоҳ буду ҳақир1 ва дигар бародаронаш баланду хубрӯй. Боре падар ба кароҳат2 ва истеҳдор3 дар ӯ назар кард. Писар ба фаросат...

Саъдӣ ва подшоҳи ноинсоф

Муътақиф1 будам дар Димишқ ки яке аз мулуки араб, ки ба беинсофӣ мансуб буд, иттифоқан ба зиёрат омаду намоз кард ва ҳоҷат хост. Он гоҳ...

Панду андарз аз Саъдии Шерозӣ

1. Мол аз баҳри осоиши умр аст, на аз баҳри гирд овардани мол! 2. Оқилеро пурсиданд, ки некбахт кисту бадбахт чист? Гуфт: “Некбахт он, ки...

Чашми танги дунёдор (ҳикоя)

Бозаргонеро1 дидам, ки саду панҷоҳ шутур бор дошт ва чиҳил бандаву хидматгор. Шабе дар ҷазираи Кеш маро ба ҳуҷраи худ даровард. Ҳама шаб наёромид...

Ҷабри устод беҳ аз меҳри падар! (ҳикоя)

Ҳакиме писаронро панд медод: -Эй ҷонони падар, ҳунар омузед, ки ба мулку давлати дунё эътимод нест. Симу зар дар сафар маҳалли хатар аст ё дузд...
Загрузка...

Мақолаҳои охир

Мақолаҳои тасодуфӣ

Мавзӯҳои дарсии тасодуфӣ