Аз аломатҳои саодатмандӣ ин аст, ки вақте умри шахс дароз мешавад, ҳирсаш ба дунё кам шудан мегирад, пас медонад яқинан медонад, ки реҳлати ва сафари ӯ ба охират наздик шудааст.Муфассал →

Чаҳор чиз баданро лоғар ва заиф мекунад: 1. Кӯтоҳдастӣ; 2. Фироқу ҷудоӣ аз дӯстдошта; 3. Ҷуръати душман; 4. Қабул накардани насиҳат ва хандидан ба олимону оқилон. Чаҳор чиз ҷисми инсонроМуфассал →

Донишманде бо номи Дойл Корнейҷи қисса мекунад, ки марде гирифтори ҷароҳати меъда буд. Ва бемориаш рӯз то рӯз сахттар хуруҷ мекарду вазнинтар мешуд. Пизишкон ӯро аз бемористон ҷавоб додан ваМуфассал →

Подшоҳо, ҷурми моро даргузор, Мо гунаҳгорем, ту омурзгор. Ту накӯкорию мо бадкардаем, Ҷурми беандоза беҳад кардаем. Солҳо дар банди исён гаштаем, Охир аз карда пушаймон гаштаем. Доимо, дар фисқу исёнМуфассал →

Баъзе одамоне ҳастанд, ки дар нафси онҳо ҳамеша ҷанги умумиҷаҳонӣ қоим аст. Аммо дарк намекунанд, ки дар рахти хоби бароҳатанд. Худро ба ҳар ҳодисаи ҷаҳон мағшуш медоранд. Худро ба ғазабиМуфассал →