Чаҳор чиз баданро лоғар ва заиф мекунад: 1. Кӯтоҳдастӣ; 2. Фироқу ҷудоӣ аз дӯстдошта; 3. Ҷуръати душман; 4. Қабул накардани насиҳат ва хандидан ба олимону оқилон. Чаҳор чиз ҷисми инсонроМуфассал →

Донишманде бо номи Дойл Корнейҷи қисса мекунад, ки марде гирифтори ҷароҳати меъда буд. Ва бемориаш рӯз то рӯз сахттар хуруҷ мекарду вазнинтар мешуд. Пизишкон ӯро аз бемористон ҷавоб додан ваМуфассал →

Ин натиҷаи пурсиши як гурӯҳ равоншиносон аст. Албатта мардҳо метавонанд, ки ин корҳоро накарда ҳам зиндагӣ кунанд ва зинда бошанд. Вале агар тавонанд, боз беҳтар. Баъзе аз ин шартҳоро шумоМуфассал →

Подшоҳо, ҷурми моро даргузор, Мо гунаҳгорем, ту омурзгор. Ту накӯкорию мо бадкардаем, Ҷурми беандоза беҳад кардаем. Солҳо дар банди исён гаштаем, Охир аз карда пушаймон гаштаем. Доимо, дар фисқу исёнМуфассал →

Аблаҳтарин ва носипостарин мардум бекоронанд. Агар дар роҳ мошине бе ронанда дар ҳаракат бошад, аз он мошин газанду харобкориву ҳалокатро интизор бошед. Одами бекор низ мисли мошини беронанда аст, киМуфассал →

Наврӯзи Аҷам – Иди воқеан миллӣ ва аҷдодӣ, ба хонадони шумо Муборак бошад! Шукр, ки Худованд мову Шуморо ба Наврӯзи нав расонид ва умед дорам, ки боз Наврӯзи дигар мерасонад!Муфассал →

Дар як осорхонае муҷассамаи мармарин маҳфуз будааст ва кариб ҳар рӯз ба тамошои он одамони зиёд меомадаанду аз зебоии он ангушти ҳайрат мегазидаанд. Як рӯз санги фарше, ки дар рӯйиМуфассал →

Эй номи ту беҳтарин сароғоз, Бе номи ту кай нома кунам боз? Ҳамди беҳад мар Худои покро, Он ки ҷон бахшид мушти хокро. Он ки дар одам дамид ӯ рӯҳро,Муфассал →