Инсоният дар рӯи Замин таърихи ниҳоят тӯлониро аз сар гузаронида аст. Омӯзиши он нишон медиҳад, ки дар ин раванд мушкилотҳое ба миён омаданд, ки тоМуфассал →

Пас аз барҳам хӯрдани Ҳокимияти Шӯравӣ ва ба даст овардани истиқлолият Тоҷикистон ба душвориҳои сиёсӣ ва иқтисодӣ рӯ ба рӯ гардид. Ихтилофҳои дохилӣ мамлакатро баМуфассал →

Тоҷикистон 9 сентябри соли 1991 давлати соҳибистиқлол эълон гардид. Баъди ҷанги шаҳрвандӣ ва ваҳдати Тоҷикистон (27 июни соли 1997) роҳи бунёд намудани давлати миллӣ, ҳуқуқбунёдиМуфассал →

Мафҳум ва сарчашмаҳои ҳуқуқи инсон дар натиҷаи омӯзишу таҳлил ва хулосабарориҳо нисбати тадқиқотҳои илмӣ[1] ва санадҳои ҳуқуқии меъёрӣ дар соҳаи ҳуқуқи инсон[2] оварда шудааст. МафҳумиМуфассал →

Илми ҳуқуқи инсон баъди омӯзишу тадқиқи адабиёти ҳуқуқӣ дар соҳаи ҳуқуқи инсон[1] пешниҳод гардидааст. Мафҳуми предмети ҳуқуқи инсон ва илми ҳуқуқи инсон. Предмети илми ҳуқуқиМуфассал →